ارسال نظر | بيننده: 28

(1257 – 15 مرداد 1341ش)

حاج محمد نخجوانی يكی از نيكان و فضلای تبريز پس از هشتاد و چهار سال زندگی روز پانزدهم مرداد 1341 از جهان خاكی كناره گرفت و ارادتمندان و دوستان خود را در مرگ خويش سوگوار ساخت.

مرحوم حاج محمدآقا نخجوانی شمع فروزان تبريز و آفتاب محفل فضل و ادب آذربايجان بود و اگر چه بازرگانی پيشه داشت، اما مردی فضل پرست و كتاب شناس و اديب و بدون ترديد از فضلای قرن اخير آن خطه بود.

وی در جمع آوری نسخ خطی و كتب نفيس ذوقی مخصوص و اطلاعی وسيع داشت. كتابخانه اش كه در حدود سه هزار و پانصد جلد است و يادگاری ارجمند از آن مرد عزيز و آزاده است، بر كتابخانه شهر تبريز وقف شده و پس از مرگ وی تحويل گرديده است.

نظرات (1) | بيننده: 28

این خط جاده ها که به صحرا نوشته اند

یاران رفته با قلم پا نوشته اند

سنگ مزار ها همه سر بسر نامه ایست

کز آخرت به مردم دنیا نوشته اند

صائب تبریزی

نوشتن سنگ مزار براي شخص متوفي تاريخي بس ديرين و قديمي دارد .در ازمنه ي قديم متون نقر شده بر  روي سنگ مزارها كه گاهي به اشكال نيز مزين مي گرديدند در اكثريت قريب به اتفاق ملت ها مرسوم بودند . سنگ قبور به يادگار مانده كه گاهي زينت بخش بعضي از موزه ها ي امروزي نيز هستند خود گواه محكمي مي توانند باشند .

نظرات (6) | بيننده: 95

كم نيستند كساني كه امروزه با توجه به عدم اقبال عمومي نسبت به شعر معاصرين، سخن از انحطاط و ركود شعر معاصر و انقراض بزرگان سخن مي‌رانند. و اگر از لحاظ ارقام و آماري اين ادعا را بررسي كنيم ممكن است این امر بر ما مشتبه شود ولي ريشه­يابي و بررسي دقيق اين مسئله ابزارهاي ديگري، صرف نظر از اعداد و ارقام مي‌طلبد.

در اينكه امروزه شعر معاصران كمتر با استقبال عمومي مواجه مي‌شود و كتابهاي شعر برغم تيراژ پایين در قفسه كتابفروشي‌ها خاك مي‌خورد حرفي نيست. ولي آيا علت اين امر فقر و مسكنت تئوريك و ضعف تكنيكي شاعران است يا پارامترهاي ديگري در اين امر دخالت دارند؟

ارسال نظر | بيننده: 36

انديشه و تدبير تدوين واژه نامه آذربايجاني به فارسي، انديشه اي مربوط به سالها پيش است. اين تدبير كه تبعاً از نياز مبرم جامعه فرهنگي ما به وجود اين واژه نامه ناشي مي شد، هنگامي به مرحله عمل نزديك گشت كه، نگارنده در سالهاي 44 و 45 در رابطه با انتشار كتابچه «مباني دستور زبان آذربايجاني»، پيامها و نامه هاي محبت آميز بسياري از علاقه مندان و مشتاقان به آموزش و شناخت زبان و فرهنگ و ادب آذربايجان دريافت داشتم. در اين پيامها و نامه ها، ضمن قدرشناسي از انتشار كتابچه، عموماً يك مسئله، مسئله تدوين واژه نامه ئي بر روال و اسلوب آوائي به كار رفته در همان دستور زبان كه بتواند شامل واژه ها و اصطلاحات رايج در زبان آذربايجاني بوده و پاسخگوي نيازهاي خواستاران باشد، پيش كشيده مي شد.

ارسال نظر | بيننده: 19

فیلم نامه ی گریه ی آب  

به:

استاد بهرام بیضایی ؛ ارزشِ عرصه ی هنر                      

تصاویرِگوناگون.تهِ آب ها. زمان های ناروشن

روی تصویرِتیره،صدای سهم ناکِ آذرَخش شنیده می شود.سپس، سکوتی وَهم انگیزفرا می رسد.

درپی آن، تصاویری باژگون که بسترِشنی  یک دریا ،آن ها راتک تک می بلعد:

- تصویر شهری شلوغ ازفرازآن.

- یک خیابان.

 - تابلوی چراغِ راهنما در چهارراهی که هرسه چراغ آن، قرمزرنگ است!

ارسال نظر | بيننده: 9

واژه نمايش ترجمهء يونانی  Drama   و  theater,فرانسوی است که در فرهنگ معين چنين معنا شده است: 1- محلی که در آن نمايش می دهند؛ تماشاخانه، 2- يکی از هنرهای ترکيبی که تلفيقی از هنرهای معماري، حجاري، نقاشي، ادبيات و موسيقی است و آن نمايش دادن سرگذشتها، حالات و احساسات افراد و جوامع در صحنهء نمايش است و آن نمايش دادن سرگذشتها، حالات و احساسات افراد و جوامع در صحنه نمايش است. در کتاب نمايش جلد اول، صفحه 290 ، در مقابل کلمه نمايش آمده است: اصل يونانی اين اصطلاح Dramaبه معنای کاری است که انجام می شود، يا عملی که روی می دهد . به همين سبب، در يونان کهن عملی را که روی صحنه در برابر چشم تماشاگران روی می داد- دراما- که معادل نمايش در فارسی است – می گفتند.

ارسال نظر | بيننده: 8

در سال 201 هجري قمري مطابق با 817-816 ميلادي قيامي به رهبري بابك ترك كه به نوشته «ابن نديم» در «الفهرست» زبانش در « فارسي پيچيدگي»1 داشت و نمي توانست « فارسي روان»2 حرف بزند در دوسوي رودخانه ارس در گرفت كه به گفته « عبدالقاهر بغدادي» (متوفي 429 هجري) در كتاب «الفرق بين الفرق» ، « تا سيصد هزار [نفر بر بابك] فراهم آمده»‌ بودند3 و او حدود بيست و دو سال لرزه بر اندام چهار ستون خلافت عباسي افكنده بود.

ارسال نظر | بيننده: 28

حاجي‌ ميرزاحسن‌ رشديه‌ فرزند ملامهدي‌حدود 157 سال‌ پيش‌ (1267 ه‌.ق‌) دركوي‌چرنداب‌ تبريزپابه‌ دنياگذاشت‌. ملامهدي‌ازفضلاي‌ خوشنام‌ تبريزبود.وي‌ علاوه‌ برزبان‌مادري‌، زبانهاي‌ فارسي‌ و عربي‌ رابه‌ خوبي‌مي‌دانست‌. حسن‌ نوجوان‌ در تبريز به‌ مكتب‌رفت‌ و خواندن‌ ونوشتن‌ رافراگرفت‌.سپس‌تصميم‌ گرفت‌ براي‌ ادامة‌ تحصيل‌ به‌ شهرنجف‌ اشرف‌ برود و در حوزة‌ علميه‌ آن‌ جانام‌نويسي‌ كند. دراين‌ روزها اتفاقا" شماره‌اي‌ ازروزنامة‌ اختر به‌دستش‌ رسيد. مطالعة‌ اين‌روزنامه‌ تصميم‌ او را عوض‌ كرد.

ارسال نظر | بيننده: 16

بو گون سحر چاغی داها چوخ فولکلور مایه لرینده چالیشان ادبی دوستوموز علی برازنده واسطه سی ایله ائشیتدیم کی گویا دونن طنز شاعیریمیز حمید آرش آزاد تاسف له دونیاسین دیشمیشدیر. خبر طبیعی اولسادا؛ نه ایسه آجی و اورک یاندیریجی بیر خبر ایدی. نییه کی آرش له منیم نئجه دئییرلر بیر وجه مشترکیمیز وار ایدی. اودا آذربایجان ادبیاتی اوزره چالیشیردی من ده. آنجاق او ایشین یار – یاریمچیلیق قویوب بیزی ایسه اوز تک لییمیزه بوراخمیشدیر!

نظرات (5) | بيننده: 64